“Öfkeliyken konuş! Göreceksin ki, pişman olacağın en güzel konuşmayı yapacaksın.” Ambrose Bierce

“Öfkeliyken konuş! Göreceksin ki, pişman olacağın en güzel konuşmayı yapacaksın.” Ambrose Bierce

Ambrose Bierce’in bu sözü ironik diliyle öfke, iletişim ve pişmanlık arasındaki kırılgan ilişkiyi çarpıcı biçimde ortaya koyar. Bu söz aslında öfkeliyken konuşmayı teşvik etmez; tam tersine, bizi uyarır. Öfke anında sözcükler filtresiz çıkar, zihin hızlanır ama bilgelik geri çekilir. O anda söylenen her cümle, çoğu zaman karşımızdakinden çok bizim iç dengemizi yaralar. Bierce’in bu sözü, öfkenin kendini ifade etme değil, kendini ele verme hali olduğunu hatırlatır.

Bu sözden ilhamla günlük hayatta uygulanabilecek pratik bir öneri şudur: Öfkelendiğinizi fark ettiğiniz anda konuşmayı erteleyin ve kendinize 90 saniyelik bir durak tanıyın. Bu süre boyunca üç kez derin nefes alın ve içinizden şunu sorun: “Bunu söyledikten sonra hayatım daha mı iyi olacak?” Çoğu zaman cevap sessiz bir “hayır”dır. Biz genellikle haklı olmak isteriz ama sonradan haklıyken kırıcı olmanın bedelini öderiz. Bu küçük mola, öfkenin değil bilincin konuşmasına alan açar.

Günlük hayatta bunu net biçimde görürüz: Bir tartışmada söylenen tek bir cümle, yılların emeğini silebilir; aynı şekilde söylenmeyen tek bir cümle, bir ilişkiyi kurtarabilir. Ambrose Bierce’in bu ironik uyarısı bize şunu öğretir: Öfkeliyken susmak bir kayıp değil, güçlü bir kazançtır. Çünkü bazı konuşmalar ne kadar “güzel” olursa olsun, pişmanlıkla hatırlanıyorsa, aslında hiç yapılmaması gereken konuşmalardır.

Neden Öfkelisin?

Öfke Kontrolü ve Öfke Yönetimi Teknikleri

İnsanlara Dair Özlü Sözler ve Özdeyişler