“There is a saying in Tibet: 'Tragedy must be used as a source of strength'. No matter what difficulties, no matter how painful experiences, if we lose hope, that is our real disaster.” Dalai Lama

Dalai Lama’nın aktardığı bu Tibet deyişi, acının yalnızca katlanılması gereken bir yük değil, dönüştürülebilecek bir güç olduğunu hatırlatır. Hayat hepimize zaman zaman sert darbeler indirir; kayıplar, hayal kırıklıkları, adaletsizlikler yaşarız. Ancak asıl belirleyici olan, başımıza ne geldiği değil, onunla ne yaptığımızdır. Acı, doğru bakıldığında insanı derinleştirir, olgunlaştırır ve içsel dayanıklılığını artırır. Fakat umut kaybolduğunda, yaşanan her şey anlamını yitirir. Çünkü umut, insanın iç pusulasıdır; o pusula yoksa yön de yoktur. Gerçek felaket, düşmek değil; bir daha ayağa kalkamayacağına inanmaktır.

Bu sözden ilhamla bugün uygulayabileceğimiz küçük ama güçlü bir adım var: Yaşadığınız zorlayıcı bir durumu seçin ve kendinize şu soruyu sorun: “Bu deneyim bana hangi gücü kazandırıyor?” Ardından bunu tek bir cümleyle yazın. Sabır mı, cesaret mi, sınır koyma becerisi mi? Biz acıyı sadece hatırlamak yerine anlamlandırdığımızda, onun enerjisi yön değiştirir. Her gün bu cümleyi kendinize hatırlatın. Unutmayın, umut bir duygudan çok bir seçimdir ve biz o seçimi yaptığımız sürece, hiçbir trajedi son sözünü söylemiş sayılmaz.