"The only way to reach impossible is to believe that it is possible." Lewis Carroll – Alice in Wonderland

Lewis Carroll’un Alice Harikalar Diyarında eserinde karşımıza çıkan “İmkansıza ulaşmanın tek yolu, onun mümkün olduğuna inanmaktır.” sözü, insan zihninin sınırlarıyla gerçekliğin sınırları arasındaki ilişkiye güçlü bir vurgu yapar. Çoğu zaman “imkânsız” dediğimiz şeyler, gerçekte dış dünyanın değil, kendi inanç kalıplarımızın ürünüdür. Zihin bir ihtimali baştan reddettiğinde, o yola dair tüm kapıları da kapatır. Oysa inanç, yalnızca moral bir destek değildir; aynı zamanda algıyı, dikkati ve davranışı yönlendiren güçlü bir iç pusuladır. Bir şeyin mümkün olduğuna inanmaya başladığımız anda, zihnimiz çözüm üretmeye başlar.

Bu sözden ilhamla günlük hayatta uygulanabilecek pratik bir öneri paylaşalım: “İmkânsız kelimesini askıya alma egzersizi.” Önünüzde sizi zorlayan bir hedef ya da sorun olduğunda, “Bu imkânsız” demek yerine şu cümleyi bilinçli olarak kullanın: “Henüz nasıl olacağını bilmiyorum.” Bu küçük dil değişimi, zihni savunma modundan çıkarır ve keşif moduna sokar. Bizler fark etmeden kelimelerimizle kendimize duvarlar öreriz. O duvarı bir çatlakla bile olsa kırdığınızda, yeni ihtimaller görünür hale gelir. İnanç, burada kör bir iyimserlik değil; öğrenmeye ve denemeye açık bir zihin hâlidir.

Örneğin, daha önce hiç yapmadığınız bir işe başlamak, yeni bir alanda kendinizi ifade etmek ya da uzun süredir ertelediğiniz bir hayali hayata geçirmek size imkânsız gibi gelebilir. Ama bir anlığına bile olsa “Belki mümkündür” dediğinizde, ilk adımı atarsınız. Ve çoğu zaman o ilk adım, sandığınızdan çok daha güçlüdür. Lewis Carroll’un bu sözü bize şunu fısıldar: İmkânsız sandığınız şeyler, çoğu zaman sadece inanılmayı bekleyen ihtimallerdir; biz inandıkça yol açılır, yol açıldıkça mümkün olur.