“Eğer umudunu kaybettiysen, sadece yeterince ileriye bakmadığın içindir.” Joe Tye

“Eğer umudunu kaybettiysen, sadece yeterince ileriye bakmadığın içindir.” Joe Tye

Bu söz bize umudun kaybolmadığını, sadece görüş alanımızın daraldığını hatırlatır. Umutsuzluk çoğu zaman hayatın bittiği yerden değil, bakışımızın takılı kaldığı yerden doğar. Yaşadığımız zorluklara, hatalara ya da hayal kırıklıklarına fazla yaklaştığımızda, gelecek sislenir; ileride bizi bekleyen ihtimalleri göremeyiz. Oysa umut, her zaman birkaç adım sonrasında durur. İleriye bakmak cesaret ister, çünkü belirsizlik barındırır; ama tam da bu belirsizlik, yeni olasılıkların kapısını aralar. Biz bakışımızı bugünün ağırlığından yarına çevirdiğimizde, umudun aslında hiç gitmediğini fark ederiz.

Günlük hayatta bunu basit ama etkili bir şekilde uygulayabiliriz. Bugün sizi zorlayan bir konu seçin ve kendinize şu soruyu sorun: “Bu durum üç ay sonra hayatımda neye dönüşmüş olabilir?” Ardından sadece tek bir olumlu ihtimali yazın; mükemmel olması gerekmez, gerçekçi olması yeterlidir. Bu küçük egzersiz zihni bugünden koparıp geleceğe taşır. Biz bunu düzenli yaptıkça, umut soyut bir duygu olmaktan çıkar; yön gösteren bir iç pusulaya dönüşür. Çünkü insan çoğu zaman umudunu değil, ufkunu kaybeder. Ufuk genişledikçe, umut da kendiliğinden geri gelir.

“Korku hapishanesinden kaçmanın tek yolu eyleme geçmektir.” Joe Tye

Umut Etmenin Gücü

En İyi Umut Sözleri

Viktor Frankl Felsefesi: Umut Etme Sanatı

instagram.com/e_motivasyon

Özdeyiş.Net