“Güneşi işaret eden birinin parmaklarına bakmayın.” Halil Cibran

“Güneşi işaret eden birinin parmaklarına bakmayın.” Halil Cibran

Bu söz, dikkatimizi araçtan amaca, biçimden anlama yöneltmemiz gerektiğini hatırlatır. Parmak; yolu gösteren bir işarettir, ama asıl olan güneştir. İşaret edene takılı kalmak, gösterileni kaçırmamıza neden olur. Hayatta da çoğu zaman sözlere, kişilere, yöntemlere ya da şekillere fazlasıyla odaklanır; onların işaret ettiği hakikati, özü ve amacı gözden kaçırırız. Oysa gerçek değer, görünürde olanda değil; onun arkasındaki anlamdadır. Bizler bakışımızı genişlettikçe, farkındalığımız da derinleşir.

Günlük hayatta bunun karşılığını öğrenme ve gelişim süreçlerinde net biçimde görürüz. Bir öğretmenin üslubuna takılıp anlattığını duymamak, bir kitabın tarzını beğenmeyip içindeki fikri kaçırmak ya da bir eleştiriyi söyleyene kızıp mesajı ıskalamak buna iyi bir örnektir. Oysa parmağa değil güneşe baktığımızda, bize gerçekten ne gösterildiğini fark ederiz. Hayat, dikkatimizi nereye verdiğimizle şekillenir. Öze yönelen bakış, bizi daha berrak, daha güçlü ve daha bilinçli kılar.

Bilim ve Bilgelik Üzerine Özlü Sözler

Hedefler ve Amaçlar Üzerine Özlü Sözler