"Bir şeyi iyi yapamıyorsanız, en azından iyiymiş gibi gösterin." Anonim

“Bir şeyi iyi yapamıyorsanız, en azından iyiymiş gibi gösterin.” Anonim

İlk bakışta bu söz, insanları olduğundan farklı görünmeye teşvik ediyormuş gibi algılanabilir. Oysa daha derin düşünüldüğünde, burada anlatılmak istenen şey çoğu zaman özgüvenin, beceriden önce görünür hâle gelmesi gerektiğidir. Hayatta birçok insan mükemmel olmayı beklediği için harekete geçemez. Oysa öğrenme sürecindeki küçük eksikliklerimizi dünyanın gözüne sokmak yerine, elimizden gelenin en iyisini ortaya koyarak ilerlemek çoğu zaman gelişimin önünü açar. Buradaki ince çizgi şudur: Kendimizi geliştirmek yerine insanları aldatmaya çalışmak değil; gelişirken güven veren bir duruş sergilemektir.

Bu düşünceden ilham alarak bugün uygulayabileceğimiz pratik öneri ise oldukça basittir. Yeni başladığınız bir konuda sürekli “Ben bunu bilmiyorum.” demek yerine, öğrenmeye açık ama kendinden emin bir duruş sergileyin. Örneğin bir sunum yaparken her ayrıntıyı kusursuz bilmeseniz bile dik durun, göz teması kurun ve sakin konuşun. Davranışlarımız çoğu zaman yalnızca karşımızdakilerin değil, kendi zihnimizin de bize bakışını değiştirir. Güvenli davranmak, öğrenme cesaretimizi de artıracaktır.

Bir çocuğun ilk kez bisiklete binmeyi öğrendiğini düşünün. Başlangıçta dengesi tam değildir; fakat giderek daha dik oturmayı, gidonu daha güvenle tutmayı öğrenir. İşte bu güven duygusu, becerisini de zamanla geliştirir. Hayatın birçok alanında da durum benzerdir. Gerçek başarı, eksik yönlerimizi sonsuza kadar gizlemekten değil; gelişmeye devam ederken kendimize ve çevremize güven verebilmeyi öğrenmekten geçer.