"O kadar çok şey öğrenmiştik ki, düşünecek vaktimiz kalmamıştı." Chuck Palahniuk

“O kadar çok şey öğrenmiştik ki, düşünecek vaktimiz kalmamıştı.” Chuck Palahniuk

Chuck Palahniuk’un bu sözü, modern insanın bilgiyle olan problemli ilişkisini çarpıcı biçimde özetler. Bugün öğrenmek neredeyse biriktirmekle karıştırılıyor; okuyoruz, izliyoruz, dinliyoruz ama durup anlamlandırmaya, içselleştirmeye ve düşünmeye zaman ayırmıyoruz. Bilgi arttıkça bilgelik artmıyor; tam tersine zihin kalabalıklaşıyor. Palahniuk’un işaret ettiği nokta şu: Düşünmeye zaman kalmayan öğrenme, gelişim değil zihinsel yorgunluk üretir. Öğrenmek eğer düşünmeyle buluşmuyorsa, sadece gürültüye dönüşür.

Bu sözden ilhamla günlük hayatta uygulanabilecek tek bir pratik öneri: “Dur ve düşün molası.” Gün içinde okuduğunuz, izlediğiniz ya da öğrendiğiniz tek bir içeriği seçin ve hemen yenisine geçmeyin. Kendinize şu soruyu sorun: “Bunun bende bıraktığı asıl iz ne?” Cevabı not alın. Sadece 5 dakika… Bizler çoğu zaman öğrenmeyi hızla tüketiriz; oysa asıl dönüşüm, bilginin zihinde dolaşmasına izin verdiğimiz anlarda başlar. Az öğrenip çok düşünmek, çok öğrenip hiç düşünmemekten çok daha besleyicidir.

Örneğin bir kitabın altını çizdiğiniz cümleleri düşünün; asıl işe yarayanlar, üzerinde durduklarınız değil mi? Chuck Palahniuk’un sözleri bize şunu hatırlatır: Bilgiye boğulmak ilerlemek değildir; durup düşünmek, anlam kurmak ve seçici olmak gerçek gelişimin kapısını açar. Şunu aklımızdan çıkarmayalım: Düşünmeye vakit ayırmadığımız öğrenme, bizi ileri değil, daha da dağınık bir yere götürür.