"Kendimi her zaman mutlu hissederim. Neden biliyor musunuz? Çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar." William Shakespeare

“Kendimi her zaman mutlu hissederim. Neden biliyor musunuz? Çünkü kimseden bir şey ummam. Beklentiler daima yaralar.” William Shakespeare

İnsan ilişkilerinde yaşadığımız hayal kırıklıklarının önemli bir bölümü, başkalarının davranışlarıyla bizim onlardan beklediklerimiz arasındaki farktan doğar. Bizi anlamalarını, emeğimizi fark etmelerini, sevgimize aynı şekilde karşılık vermelerini veya ihtiyaç duyduğumuz anda yanımızda olmalarını isteriz. Bu beklentiler karşılanmadığında kendimizi değersiz hissedebilir, kırılabilir ve mutluluğumuzu başkalarının tutumlarına bağlayabiliriz. William Shakespeare’e atfedilen bu söz, mutluluğumuzu başkalarının davranışlarına bağımlı hâle getirmemenin önemini hatırlatır. Ancak bu, kimseden hiçbir şey beklemememiz veya insanlara güvenmekten vazgeçmemiz gerektiği anlamına gelmez. Sağlıklı ilişkilerde karşılıklı beklentiler, güven ve sorumluluk elbette önemlidir. Asıl mesele, başkalarının bizim istediğimiz gibi davranmasını mutluluğumuzun tek koşulu hâline getirmemektir. Kendi değerimizi başkalarının ilgisiyle ölçmediğimizde, hayal kırıklıklarının bizi tanımlamasına da daha az izin veririz.

Bu düşünceyi günlük hayatımızda uygulamak için, birinden bir şey beklediğimizi fark ettiğimizde kendimize şu soruyu soralım: “Bu beklentimi karşımdaki kişiye açıkça ifade ettim mi, yoksa onun kendiliğinden anlamasını mı bekliyorum?” Örneğin, bir yakınımızın desteğine ihtiyaç duyuyorsak sessizce bekleyip anlaşılmadığımız için kırılmak yerine neye ihtiyacımız olduğunu nazikçe dile getirebiliriz. Ardından, karşı tarafın vereceği yanıtı bütünüyle kontrol edemeyeceğimizi kabul edelim ve kendi ihtiyaçlarımız için atabileceğimiz adımlara odaklanalım. Bu yaklaşım, hem iletişimimizi güçlendirir hem de gereksiz kırgınlıkların önüne geçebilir. Beklentilerimizi açıkça ifade etmek, başkalarını yönetmek değil; kendi ihtiyaçlarımızın sorumluluğunu almaktır.

Örneğin, doğum gününü yakınlarının hatırlamasını bekleyen biri, kimse kendisini aramadığında önemsenmediğini düşünebilir. Oysa insanlar sevgilerini farklı biçimlerde gösterebilir, bazen de bizim için anlamlı olan bir ayrıntıyı gözden kaçırabilirler. Bu durum, yaşadığımız kırgınlığı önemsiz kılmaz; ancak tek bir davranıştan hareketle bütün bir ilişkiyi veya kendi değerimizi yargılamamamız gerektiğini gösterir. İhtiyacımızı dile getirebilir, ilişkilerimizi gerçekçi biçimde değerlendirebilir ve mutluluğumuzu besleyen başka kaynaklara da yer açabiliriz. William Shakespeare’e atfedilen sözün bize hatırlattığı gibi, mutluluğumuzu yalnızca başkalarının bize vereceklerine bağladığımızda kendi huzurumuz üzerindeki gücümüzü azaltırız; beklentilerimizi dengelediğimizde ise hem kendimize hem ilişkilerimize daha özgür bir alan açarız.

William Shakespeare Kimdir?

William Shakespeare (1564-1616), İngiliz şair, oyun yazarı ve oyuncudur. İngiliz edebiyatının ve dünya tiyatrosunun en etkili isimlerinden biri kabul edilir. İnsan doğasını, aşkı, iktidarı, kıskançlığı, hırsı ve ahlaki çatışmaları derinlemesine işlediği eserleri yüzyıllardır okunmaya ve sahnelenmeye devam etmektedir. Hamlet, Romeo ve Juliet, Macbeth, Othello ve Kral Lear en tanınmış oyunları arasındadır. Güçlü karakterleri, şiirsel dili ve insan ilişkilerine yönelik gözlemleriyle edebiyat üzerinde kalıcı bir etki bırakmıştır.