“Kar taneleri ne güzel anlatıyor. Birbirine zarar vermeden de yol almanın mümkün olduğunu.” Mevlana

“Kar taneleri ne güzel anlatıyor. Birbirine zarar vermeden de yol almanın mümkün olduğunu.” Mevlana

Bu söz bize şunu fısıldar: Hayatta ilerlemek, mutlaka bir başkasını ezmeyi, geçmeyi ya da saf dışı bırakmayı gerektirmez. Kar taneleri aynı yönde, aynı hedefe doğru düşer; ama hiçbiri diğerinin alanını ihlal etmez. Her biri kendine ait bir rota taşır. İlerlemek ile incitmek arasındaki zorunlu bağın bir yanılsama olduğunu hatırlatır bize. Güçlü olmak kaba olmak değildir. Kararlı olmak kırıcı olmayı gerektirmez. Birlikte yol almanın, aynı yolda birbirimizi yıpratmadan var olmanın mümkün olduğunu sessizce ama çok net anlatır.

Günlük hayatta bu bakış açısının değeri sandığımızdan çok daha büyüktür. İş hayatında, aile içinde, sosyal ilişkilerde çoğu zaman “ben kazanayım” refleksiyle hareket ederiz. Oysa siz de biliyorsunuz ki, kazanırken ilişkileri kaybetmek uzun vadede bir kayıptır. Aynı ekipte çalışırken bir arkadaşımızın sözünü kesmeden dinlemek, bir tartışmada haklı çıkmak yerine bağı korumayı seçmek, trafikte birkaç saniye geç kalmayı göze alıp öfkeyi büyütmemek… Bunların hiçbiri bizi zayıflatmaz. Aksine insani gücümüzü artırır. Biz yolumuza devam ederken başkalarına zarar vermiyorsak, aslında kendi iç dengemizi de koruyoruz. Ve belki de en önemlisi şu: Hayat, kar taneleri gibi ilerleyenleri er ya da geç fark eder.

İnsanlara Dair Özlü Sözler ve Özdeyişler

Her Çağın Motivatörü: Mevlana