“İnsanın yaşamdan öğrenebileceği en önemli ders, bu dünyada acının olmaması değil, kişinin onu neşeye dönüştürmesinin mümkün olmasıdır.” Rabindranath Tagore

“İnsanın yaşamdan öğrenebileceği en önemli ders, bu dünyada acının olmaması değil, kişinin onu neşeye dönüştürmesinin mümkün olmasıdır.” Rabindranath Tagore

Yaşam, kaçınılmaz olarak acıyı da içinde taşır; kayıplar, hayal kırıklıkları, beklenmedik kırılmalar olmadan derin bir insanlık deneyimi mümkün değildir. Asıl mesele, acının varlığı değil; onunla kurduğumuz ilişkidir. Acıyı bastırmaya, yok saymaya ya da ondan kaçmaya çalıştıkça yükü ağırlaşır. Oysa acı, doğru bir bilinçle ele alındığında insanın iç dünyasını genişleten, empatiyi ve olgunluğu besleyen bir kaynağa dönüşebilir.

Acıyı neşeye dönüştürmek; sahte bir iyimserlik ya da “her şey güzel olacak” telkini değildir. Bu, yaşananı inkâr etmeden, onun içinden anlam devşirebilmektir. İnsan, canını yakan bir deneyimi içsel bir farkındalıkla yoğurduğunda, o deneyim kişiyi derinleştirir ve hayata karşı daha canlı bir bağ kurmasını sağlar. Neşe burada bir sonuçtur; dayanıklılığın, kabullenişin ve içsel dönüşümün doğal bir meyvesidir. Hayat bize acıyı sunar; ama onu neye dönüştüreceğimiz, sessizce ama kesin bir biçimde bizim seçimimizdir.

Kişisel Gelişim Özlü Sözleri

Bilim ve Bilgelik Üzerine Özlü Sözler