“İnsanın kendi karakterini en açık biçimde ele verdiği zaman, başkalarını tarif ettiği zamandır.” Jean Paul Richter

“İnsanın kendi karakterini en açık biçimde ele verdiği zaman, başkalarını tarif ettiği zamandır.” Jean Paul Richter

Bu söz, başkalarını yargılarken aslında kendi iç dünyamızı sergilediğimizi hatırlatır. Birini övmek, eleştirmek veya tarif etmek, çoğu zaman kendi değerlerimizi, korkularımızı ve beklentilerimizi yansıtır. Karakterimiz, başkalarına yüklediğimiz anlamlarda gizlidir. Eğer sürekli başkalarının eksiklerini sayıyorsak, bu genellikle kendi memnuniyetsizliğimizin göstergesidir; eğer övgüyle anlatıyorsak, bu bizim değer verdiğimiz niteliklerin işaretidir. Biz farkında olmasak da, başkalarını tarif ederken içsel aynamızı tutarız.

Bu sözden ilhamla günlük hayatta uygulayabileceğimiz pratik bir öneri şöyle: Başkasını tarif etmeden önce kendinize kısa bir duraklama verin. Siz ve biz, birine eleştiri getirmeden önce kendimize şunu sorabiliriz: “Bu konuda benim bakışım ve değer yargım ne?” Aynı şekilde birini övmek veya örnek göstermek istediğimizde, “Ben hangi nitelikleri değerli buluyorum ve bunları kendi hayatımda nasıl yansıtıyorum?” sorusunu sormak, hem farkındalığımızı artırır hem de yargılardan kaynaklanan önyargıyı azaltır. Bu küçük farkındalık, iletişimimizi daha bilinçli ve insancıl kılar.

Örneğin işyerinde bir arkadaşımızın titizliğinden bahsederken, aslında biz de düzeni ve dikkatli çalışmayı ne kadar önemsediğimizi açığa çıkarırız. Ya da sürekli başkalarının ihmalkarlığını eleştiriyorsak, bu bizim kendi sorumluluk ve disiplin anlayışımızı yansıtır. Yani başkalarını tanımlarken, aslında kendi karakterimizin sınırlarını ve derinliklerini gösteriyoruz. Biz bunu fark ettiğimizde, hem başkalarına daha empatik yaklaşabilir hem de kendi içimizdeki değerleri daha bilinçli bir şekilde yaşayabiliriz. Karakterimizi tanımak, başkalarını tarif etmekle başlar.

Kişilik ve Karakter Üzerine Sözler