“Hayatta var olduğu için düşlenen şeyler vardır, bir de düşlendiği için var olacak şeyler.” Henri Frederic Blanc

Bu söz, hayallerin iki farklı kaynaktan beslendiğini hatırlatır bize. Bazı şeyleri, zaten var oldukları için düşleriz; gördüğümüz, dokunduğumuz ya da başkalarında tanık olduğumuz için. Bu hayaller çoğu zaman güvenlidir, sınırları bellidir. Ama bir de henüz var olmayan, yalnızca zihnimizde filizlenen düşler vardır. İşte asıl dönüştürücü olanlar bunlardır. Çünkü bu düşler, dünyaya uyum sağlamaz; dünyayı dönüştürmeye taliptir. Hayat bazen hayallerimize şekil verir; bazen de biz, hayallerimizle hayata yön veririz.

Günlük hayatta bunun karşılığını sıkça görürüz. Bir işi sevmediği hâlde “şartlar böyle” diyerek devam eden biriyle, içinde başka bir yaşam ihtimalini düşleyen biri arasındaki fark tam da buradadır. Siz ve biz, çoğu zaman var olana bakarak hayal kurarız; ama cesaret ettiğimizde, düşlediğimiz için var olacak bir adımı atarız. Yeni bir yol seçmek, bir fikir üretmek, kendimize daha yakışan bir hayat tasarlamak… Bunların hiçbiri önce “vardı” diye başlamaz. Önce bir düş olur, sonra adım gelir, ardından gerçeklik. Ve hayat, o noktada sessizce şunu kabul eder: Bazı şeyler, ancak düşlendiği için vardır.