“Barış içinde köle olmaktansa, tehlike içinde özgür olmayı yeğlerim.” Thomas Jefferson

“Barış içinde köle olmaktansa, tehlike içinde özgür olmayı yeğlerim.” Thomas Jefferson

Bu söz, insanın güvenlik ile özgürlük arasında yaptığı temel tercihi çarpıcı biçimde ortaya koyar. Barış gibi görünen bir düzen, eğer insanın sesini, iradesini ve seçme hakkını elinden alıyorsa; o barış sadece bir konfordur. Özgürlük ise her zaman risksiz değildir. Soru sormayı, itiraz etmeyi ve sorumluluk almayı gerektirir. Tehlike içinde özgür olmak, bedel ödemeyi göze almak demektir; ama aynı zamanda kendin olarak yaşamayı seçmektir. Bizler çoğu zaman huzur adına sınırlarımızdan vazgeçeriz, fark etmeden kendi alanımızı daraltırız.

Bu sözden ilhamla günlük hayatta uygulanabilecek pratik bir öneri şudur: Hayatınızda “sırf sorun çıkmasın diye” sustuğunuz bir alanı fark edin ve orada küçük ama net bir duruş sergileyin. Bu bir fikir beyanı, bir sınır çizme ya da “hayır” deme olabilir. Büyük çıkışlar yapmanıza gerek yok; özgürlük, çoğu zaman küçük cesaret anlarında kendini gösterir. Sessizce razı olmak yerine, sakin ama kararlı bir ifade kullanmak bile içsel gücü besler.

Örneğin sevmediği bir işi sadece güvenli olduğu için sürdüren ya da bir ilişkide kendini ifade edemeyen birini düşünelim. Dışarıdan bakıldığında her şey yolundadır; ama içeride bir sıkışmışlık vardır. Ta ki kişi, risk alıp ilk adımı atana kadar… Özgürlük biraz belirsizlik taşır; ama iç huzuru orada başlar. Bizler kendi sesimize sahip çıktığımızda, hayatın zorlukları azalmasa bile kendimizle olan mesafemiz kapanır. Ve işte o zaman, gerçek barış mümkün olur.

Savaşa Dair Özlü Sözler

Özgürlük Sözleri