“Aslında, kimsenin kurtarılmaya ihtiyacı yok. Herkes, olduğu hali ile mükemmel. Herkes ne olmayı seçmişse, o. Şimdi, ben kimim ki onu rahatsız edeyim? Tek yapabileceğim şey, kendimden, bana ne olduğundan bahsetmek. Hikâyemi anlatabilirim. Belki o hikâyeden birisi bir sezgi, bir yön bulabilir. Belki oradan bir kapı açılır. Fakat ben hiçbir şey yapmıyorum. Ben basitçe hikâyemi paylaşıyorum.” Osho

“Aslında, kimsenin kurtarılmaya ihtiyacı yok. Herkes, olduğu hali ile mükemmel. Herkes ne olmayı seçmişse, o. Şimdi, ben kimim ki onu rahatsız edeyim? Tek yapabileceğim şey, kendimden, bana ne olduğundan bahsetmek. Hikâyemi anlatabilirim. Belki o hikâyeden birisi bir sezgi, bir yön bulabilir. Belki oradan bir kapı açılır. Fakat ben hiçbir şey yapmıyorum. Ben basitçe hikâyemi paylaşıyorum.” Osho

Bu söz, dışarıdan bakıldığında sarsıcı gelebilir. Çünkü biz çoğu zaman sevdiklerimizi düzeltmek, yönlendirmek, hatta iyileştirmek isteriz. Osho’nun işaret ettiği yer ise bambaşka bir derinliktir: Her insan, şu anki haliyle bir süreçtir ve bu süreç kendi içinde anlamlıdır. Birini kurtarmaya çalışmak, farkında olmadan “Sen eksiksin” demektir. Oysa gerçek temas, düzeltme çabasıyla değil; olduğu haliyle görme ve kabul etme ile başlar. Hikâye anlatmak tam da bu yüzden güçlüdür. Dayatmaz, öğretmez, zorlamaz. Sadece paylaşır. Ve bazen bir başkasının içinde sessiz bir sezgi kıvılcımı yakar.

Günlük hayatta bunun karşılığını en net şekilde ilişkilerimizde görürüz. Diyelim ki zor bir dönemden geçen bir arkadaşımız var. Ona akıl vermek, ne yapması gerektiğini anlatmak yerine, kendi yaşadığımız benzer bir deneyimi samimiyetle paylaşmayı deneyelim. “Ben de böyle hissetmiştim” demek, çoğu zaman uzun öğütlerden daha şifalıdır. Çünkü biz birini kurtarmaya çalışmadığımızda, ona alan açarız. Alan açtığımızda ise insanlar kendi cevaplarını bulur. Biz bir şey yapmayız; sadece kendimiz oluruz. Ve bazen, en dönüştürücü etki tam da buradan doğar.

Kişisel Gelişim Özlü Sözleri

Bilim ve Bilgelik Üzerine Özlü Sözler