“Asla mutluluğa giden yol yoktur. Çünkü mutluluğun kendisi yoldur.” Wayne Dyer

“Asla mutluluğa giden yol yoktur. Çünkü mutluluğun kendisi yoldur.” Wayne Dyer

Bu söz, mutluluğu gelecekte ulaşılacak bir hedef olmaktan çıkarıp yaşanan anın niteliğine taşır. Çoğu zaman mutluluğu “şu olursa”, “bunu başarırsam”, “oraya vardığımda” diye erteleriz. Oysa Wayne Dyer’ın işaret ettiği hakikat şudur: Mutluluk, varılacak bir yer değil; yürürken nasıl yürüdüğümüzdür. Hayatı sadece sonuçlara odaklanarak yaşadığımızda, yolun kendisini kaçırırız. Biz fark etmeden günler geçer, hedefler değişir ama mutluluk hep bir sonraki durağa ertelenir. Bu söz, mutluluğun aslında şimdiyle kurduğumuz ilişki olduğunu nazikçe hatırlatır.

Bu bakış açısından ilhamla günlük hayatta uygulanabilecek tek bir pratik öneri var: Yaptığınız şeyin içine bilinçli olarak “orada olma” hâlini ekleyin. Gün içinde sıradan bir an seçin: çay içerken, yürürken, bir e-posta yazarken… O anı hızla bitirmek yerine, birkaç dakika gerçekten orada kalın. Duyularınıza odaklanın, nefesinizi fark edin, acele etmeyin. Mutluluk ekstra bir şey yapmakla değil, yaptığımız şeyi fark ederek yapmakla ortaya çıkar. Biz bu küçük farkındalık anlarıyla yolu dönüştürmeye başlarız.

Örneğin bir hedef için çalışırken sürekli “bitince rahatlayacağım” diye düşünüyorsak, yol boyunca kendimizi yoksun bırakırız. Oysa aynı çabayı, sürecin içindeki öğrenmeyi ve gelişimi fark ederek yaptığımızda, mutluluk hedefe varmadan da hissedilir. Biz çoğu zaman mutluluğu sonuçta ararız; oysa mutluluk, sürece eşlik etmeyi bilir. Yol keyifliyse, varılan yer zaten anlam kazanır. Ve belki de en büyük rahatlama, mutluluğun bizi beklemediğini; bizimle birlikte yürüdüğünü fark ettiğimiz anda başlar.

Mutluluk Üzerine En İyi Özlü Sözler