“Ay, geceden ürkmediği, karanlıktan kaçmadığı içindir ki nurlandı. Gül, o güzel kokuyu, dikenle hoş geçinmekle kazandı.” Mevlana

“Ay, geceden ürkmediği, karanlıktan kaçmadığı içindir ki nurlandı. Gül, o güzel kokuyu, dikenle hoş geçinmekle kazandı.” Mevlana

Mevlana’nın bu sözü, hayatın bize sunduğu en yalın ama en derin hakikatlerden birini fısıldar: Işık, karanlıktan kaçanlara değil; onunla yüzleşebilenlere görünür. Ay, karanlığın içinde parlamayı öğrenmiştir; gül ise güzelliğini, zorluğun varlığını inkâr etmeden taşır. Burada anlatılan şey acıyı yüceltmek değil; zorluğun, dönüşümün doğal bir parçası olduğunu kabul etmektir. Biz çoğu zaman rahatsız eden her şeyden uzaklaşmak isteriz. Oysa Mevlana, olgunlaşmanın kaçmakla değil, temas etmekle mümkün olduğunu söyler.

Günlük hayatta bunun karşılığı çok tanıdıktır. Hayatınızda sizi zorlayan bir dönem düşünün: eleştirildiğiniz, beklediğiniz karşılığı alamadığınız ya da sabrınızın sınandığı bir süreç… İşte orası dikenli yerdir. Eğer biz bu anlarda tamamen geri çekilmek yerine, “Bu bana ne öğretmek istiyor?” diye sorabilirsek, dönüşüm başlar. Örneğin iş yerinde yaşanan bir çatışma, doğru yönetildiğinde bizi ya daha güçlü bir iletişime ya da daha net sınırlar çizmeye taşır. Dikenle kavga etmek yerine onunla yaşamayı öğrenen, zamanla kendi kokusunu bulur. Siz de fark edeceksiniz; bugün sizi zorlayan şeyler, yarın sizi tanımlayan en güçlü yanlarınıza dönüşebilir.

Özgüven Özlü Sözleri

Bilim ve Bilgelik Üzerine Özlü Sözler