Cenap Şahabettin Sözleri

Hayatta en zor şey, gayesiz insanlarla birlikte yaşamak mecburiyetinde kalmaktır.

Ağaçların, çiçekler gözü, kuşlar dilidir.

Akarsu, ne güzel hayat dersidir: Küçük engellerin üzerinde köpürür; büyüklerin yanından sessizce geçiverir.

Alnını ne kadar dik tutarsan yere o kadar sağlam basarsın.

Arzuların, kuvvetinin yetişebileceği yeri gösterir; hayallerin ise, zaafının yetiştiği yeri.

Başkası düştü mü, “çürük tahtaya basmasaydı” deriz, kendimiz düşünce, tahtanın çürük olmasından şikâyet ederiz.

Çalışmak, istirahatin hardalıdır.

Doğruyu söylemek değil, anlatmak güçtür!

Eskimiş fikirler paslanmış çivilere benzer, söküp atmak çok güçtür.

En çok bolluk getiren yağmur, alın teridir.

En çok gürültü boş tenekelerden çıkar.

Gariptir, yükü çeken manda ses çıkarmaz da kağnı inler.

Gerçekleri güneşe benzetirler, doğrudur. Gözlerimizi yaralar gerekçesi ile çoğu kez bakamayız.

Gölgede duran güneşi göremez.

Gündüz kandilini hazırlamayan, karanlığa razı demektir.

Hakiki büyük adamlar güzel ağaçlara benzer. Dallarında yuvalar kurulur, gölgesinde yorgunlar dinlenir, çiçeklerine sürünenler güzel koku alırlar, meyvesiyle açlar doyar ve yaprakları arasından dökülen güneş damlaları toprağa hayat verir. Hiç kimseye ve hiçbir şeye zararı dokunmaz.

Hayat merdivenlerini çıkarken insanlara iyi davranalım. Çünkü inerken yine aynı insanlara rastlayacağız.

Hepimiz ölümün nişanlısıyız.

Her güzel çiçeğin etrafında kötü otlar biter.

İnsan için en büyük kuvvet, kendisini olduğu gibi görebilmektir.

İnsan, sevdiğinden korkar, fakat korktuğunu sevemez.

İyiliği yalnız iyiler anlar, kötülüğü herkes.

Kadınların ağzı işlemezse dili, ağzı ve dili işlemezse gönlü işler.

Kartalın beğenmediğini kargalar kapışır.

Kavak ağacını beğenen ve seven pek az kişi gördüm, çünkü dosdoğrudur.

Köhne fikirler paslı çivilere benzer. Kolay kolay yerlerinden sökülmez.

Köpeğe gem vurmayın, kendisini at sanır.

Kusurumuz ne kadar çoksa, o kadar kusur ararız.

Meşe gölgesinde filizlenen yosunlar, çok kez kendilerini meşe fidanı sanırlar.

Menfaat sandalye gibidir, ayağının altına alırsan yükselirsin, başının üstüne alırsan ezilirsin.

Seçkinler beğendikçe alkışlar, halk ise alkışladıkça beğenir.

Şen adam güneşe benzer, girdiği yeri aydınlatmış olur.

Tembel bir aptal sevimli olabilir, çalışkan bir aptal ise tehlikeli ve ürkütücüdür.

Ümitsiz yürek, hiçbir şeyle aydınlanamaz.

Yalanı söküp atmadan hakikati dikmeye kalkışma; tutmaz.

Yüksek fikirler, yüksek dağlara benzer, alışık olmayanları ürkütür.

Yüksek makamlar yüksek tepeler gibidir, koşarak çıkanlar nefes darlığı hisseder.

Zirvelerde kartallar da bulunur, yılanlar da. Ancak birisi oraya süzülerek, diğeri ise sürünerek gelmiştir. Önemli olan nereye gelmiş olduğunuzdan çok, nereden ve nasıl geldiğinizdir.

Menfaat sandalye gibidir, ayağının altına alırsan yükselirsin, başının üstüne alırsan ezilirsin.

Cenap Şahabettin Kimdir?

Cenap Şahabettin (1870-1934) Türk şair, yazar ve fikir insanıdır. Cenap Şahabettin, Servet-i Fünun edebiyatının önemli temsilcileri arasında yer alır. İlk şiirlerinde dönemin geleneksel anlayışından etkilense de zamanla sembolizm ve Batı edebiyatından beslenen yeni bir şiir dili geliştirmiştir. Şiirlerinde özellikle doğa, güzellik, hayal ve bireysel duygulara yer veren sanatçı, aynı zamanda düzyazıları ve edebi eleştirileriyle de tanınmıştır. Elhân-ı Şitâ en bilinen şiirlerinden biridir. Fransızca öğrenmesi ve Avrupa edebiyatını yakından takip etmesi, sanat anlayışının şekillenmesinde etkili olmuştur. Şiirin yanı sıra gezi yazıları, makaleler ve tiyatro eserleri de kaleme alan Cenap Şahabettin, Türkçenin anlatım imkânlarını zenginleştiren sanatçılar arasında kabul edilir.