“One has to give thanks twice with every breath. One for breathing, the other for giving. Because; There is whether to give or not to receive, and not to be able to give.” Shams Tabrizi

“One has to give thanks twice with every breath. One for breathing, the other for giving. Because; There is whether to give or not to receive, and not to be able to give.” Shams Tabrizi

Bu söz, şükrü soyut bir duygu olmaktan çıkarıp yaşamın en temel ritmine yerleştirir. Nefes almak, hayata kabul edilişimizdir; nefes vermek ise hayata katılımımız. Şems-i Tebrizi’nin işaret ettiği derinlik tam da buradadır: Sadece almak yetmez, sadece vermek de. Çünkü yaşam, bu iki hareket arasındaki dengede akar. Alıp verememek kadar, verip alamamak da insanı yorar. Biz çoğu zaman fark etmeden bu dengeyi bozarız; ya hep güçlü olmaya çalışır, yardım almayı reddederiz ya da sadece alır, karşılığında bir iz bırakmayız. Oysa nefes bize şunu fısıldar: Yaşam, karşılıklı bir akıştır.

Bu sözden ilhamla günlük hayatta uygulayabileceğimiz basit ama dönüştürücü bir pratik öneri var: Günde bir kez bilinçli nefesle şükür molası vermek. Siz ve biz, günün herhangi bir anında durup üç derin nefes alalım. İlk nefeste içimizden “Aldıklarım için şükürler olsun”, ikinci nefeste “Verebildiklerim için şükürler olsun”, üçüncü nefeste ise “Dengeyi fark ettiğim için şükürler olsun” diyelim. Bu kısa farkındalık, zihnimizi sürekli talep eden moddan çıkarır; yaşamla daha yumuşak, daha insani bir ilişki kurmamızı sağlar.

Düşünün; bir gün boyunca hep güçlü olmak zorunda hissettiğinizde, kimseye yük olmamaya çalıştığınızda nefesiniz nasıl sıkışır. Ya da sürekli beklenti içinde olup karşılığında hiçbir şey koymadığınızda içinizde nasıl bir boşluk oluşur. İşte Şems’in sözü burada ete kemiğe bürünür. Nefes aldığımızda yaşam bize bir armağan sunar, nefes verdiğimizde biz yaşama dokunuruz. Biz bu dengeyi fark ettikçe, şükür sadece bir söz olmaktan çıkar; yaşama biçimine dönüşür.

Personal Development Quotations

İnsanlara Dair Özlü Sözler ve Özdeyişler